Prawie nikt nie kojarzy Dominikany z górami, a jednak Cordillera Central sięga 3098 metrów — to najwyższy punkt całych Karaibów. Wnętrze kraju jest chłodne, zielone i porośnięte borem sosnowym, a zimą temperatury na wysokościach potrafią spaść poniżej zera.
Jarabacoa
Jarabacoa na wysokości około 550 metrów jest zwykłą bazą. W zasięgu są trzy wodospady: Salto de Jimenoa Uno, spadający z górskiej laguny, Jimenoa Dos, do którego dochodzi się po wiszących mostach nad rzeką, oraz Salto de Baiguate, najłatwiejszy i dobry do kąpieli.
Yaque del Norte, najdłuższa rzeka kraju, daje rafting klasy II i III na odcinku pokonywanym w pół dnia. Są też paralotnie, kanioning i wyjazdy konne.
Constanza
Constanza leży wyżej, na jakichś 1200 metrach, w kolistej dolinie prawdopodobnie pochodzenia meteorytowego. To spichlerz warzywny kraju: truskawki, czosnek, ziemniaki, kwiaty. Krajobraz uprawnych pól wśród gór nie przypomina niczego innego na Karaibach.
W pobliżu są Salto de Aguas Blancas, wysoki na 83 metry, z lodowatą wodą, oraz Valle Nuevo, płaskowyż powyżej 2000 metrów, gdzie notuje się najniższe temperatury w kraju i rośnie endemiczny bór sosnowy.
Pico Duarte
Wejście na Pico Duarte (3098 m) jest wielką wędrówką Karaibów. Najczęstsza trasa zaczyna się w La Ciénaga koło Jarabacoi: około 46 kilometrów w obie strony, zwykle w dwa albo trzy dni, z noclegami w podstawowych schroniskach.
Obowiązkowy jest licencjonowany przewodnik parku, a do sprzętu wynajmuje się muły. Nie wymaga techniki, ale wytrzymałości: około 2200 metrów sumy podejść. Nocą robi się naprawdę zimno — zimą poniżej zera — i porządny śpiwór jest konieczny. Najlepiej od listopada do marca, poza porą deszczową.
Praktycznie
Do Jarabacoi jest jakieś dwie godziny z Santiago i trzy z Santo Domingo. To tu Dominikańczycy uciekają latem, gdy wybrzeże robi się nie do zniesienia, a w Wielkim Tygodniu jest komplet.
Co zabrać
W górach po zmroku robi się naprawdę zimno, co zaskakuje przyjeżdżających z wybrzeża. Warstwa ocieplająca i lekka kurtka przeciwdeszczowa są potrzebne nawet latem. Na Pico Duarte: zimowy śpiwór, czołówka, rozchodzone buty i suche ubranie na zmianę, bo wilgoć nie odpuszcza.
Dlaczego góry są ważne
Cordillera Central jest wieżą ciśnień wyspy: biorą tu początek Yaque del Norte, Yaque del Sur i Yuna, nawadniające doliny rolnicze poniżej. Dlatego tak duża część pasma jest objęta ochroną jako park narodowy — i dlatego bór sosnowy nad Constanzą nie przypomina Karaibów, jakich się spodziewamy.